Het verhaal van de vlinder
 

Vroeger dachten mensen dat de rups en de vlinder twee verschillende dieren zijn. Inmiddels weet elk kind dat de traag kruipende rups op wonderbaarlijke wijze in een licht fladderende vlinder verandert. Hoe dat precies gaat is nog niet duidelijk, maar zeker is dat bijna alle lichaamsdelen van de rups worden afgebroken. In de laatste fase van de transformatie is alles disfunctioneel. Niets werkt meer.
Dat moet ook. Want alleen door het rups-zijn los te laten kan de pop evolueren tot zijn ware bestemming.

Dit wonder van de natuur is een mooi voorbeeld van de wet van de minste weerstand. Zou de pop vasthouden aan zijn leven als rups, dan zou er geen sprake zijn van een evolutie tot vlinder, maar van stagnatie en verval. Groeien begint met accepteren wat er is.

We hebben de vlinder gekozen als symbool van ons bedrijf. 
Niet alleen omdat we zelf in de afgelopen vijftig jaar zijn geëvolueerd van een afdeling van een ministerie naar een zelfstandige, volwassen organisatie, maar ook omdat het zoveel te maken heeft met de mensen voor wie we werken.

We zien vaak mensen na een ernstig ongeval door een rouwproces gaan. Het oude leven is ineens weg en het nieuwe nog niet geaccepteerd. Pijn en angst komen voort uit gehechtheid aan het verleden en verzet tegen wat er is. Hiermee leren omgaan is niet eenvoudig. Daarom kunnen onze cliënten begeleid worden door een aan BSA verbonden coach, zodat ze terugkomen in hun eigen kracht en opnieuw betekenis kunnen geven aan hun leven.